Samotność

Siedzę teraz zupełnie sama w pustym domu, otoczona ciuszkami, butami, biżuterią i kosmetykami. Jestem wydepilowana, wykąpana, nabalsamowana, świeża i pachnąca. Mam na sobie czarną, błyszczącą obcisłą bluzeczkę, sztruksową mini, pończochy samonośne i czarne baletki w szpic. Założyłam też koronkowy stanik i bardzo seksowne tiulowe, obcisłe szorty. Nie wiem po co. Towarzyszy mi wino i kot, czasami snujący się wokoło mnie.
Przed chwilą przeglądałam stronę z ogłoszeniami trans. Ciągle to samo: napaleńcy i oszuści.
A ja poszukuję kogoś wyjątkowego. Może mam za duże wymagania i szukam perły wśród kamieni, ale nie umiem sobie wyobrazić szybkiego numerku z napaleńcem, który następnego dnia pewnie nie odbierze ode mnie telefonu.
Na dzisiejszy wieczór pozostały mi marzenia. Tak, marzę czasami, że to wszystko robię dla kogoś, kto doceni, że ładnie pachnę, czy że jestem seksownie ubrana. Chwyci za udo czy tyłek, wbije językiem w moje usta, i będzie całował namiętnie pieszcząc dłońmi moje ciało… Podniesie mi bluzeczkę, przygryzie sutki… Pozwoli, by jego męskość urosła w moich ustach i da mi szczęście rozkoszowania się moją uległością i jego smakiem… Lub zadrze mi spódniczkę i będzie pieścił dłońmi i ustami moje pośladki, by w dogodnej chwili wtargnąć we mnie, gdy ja będę udawać, że się bronię, a tak naprawdę będę kręcić tyłkiem tylko po to, by dać mu większą rozkosz i poczuć lejące się we mnie ciepło…
Ale książąt z bajki, dla których można oszaleć, chyba nie ma, za to jest butelka wina i obojętny na wszystko kot.